Dag 4: Alleen

Door Babette Rijkhoff
met vocals van Ayşegül Karaca (http://www.aysegulkaraca.com)

Ik probeer zijn been te pakken. Zijn laarzen vol te laten lopen, maar het gaat niet. Wild schopt hij in m’n sop. Ik gooi hem omhoog.

Ik speel met ‘m zoals ik dat de orka’s zie doen met een jonge zeeleeuw. Zijn oliepak loopt vol. Ik kan ‘m eindelijk meenemen naar de beneden.

Ik wil hem het schip laten zien wat ik al een meer dan een eeuw op de bodem licht. Een schip bedekt met fonkelend wier waar zeepaardjes in wonen.

Maar nog voor we beneden zijn scheurt hij zich los, hij bevrijdt zich uit z’n oliepak en zwemt naar boven.

Ik probeer ‘m nog een keer te pakken maar hij heeft geen aandacht meer voor me. Hij ziet het schip aankomen. Het schip waar hij net van af is gevallen.

Nee. Nog niet.

Ik wil nog even spelen.

Laat me niet alleen.

Het is zo donker.